(oczami Harr'ego)
Ten telefon był nie na miejscu. Nie rozumiem, przecież monika ma już 16 lat mogli jej powiedzieć wcześniej. Czemu oni nie spotkali się z nią tylko uciekli, zadzwonili i tyle. Mogli jej to powiedzieć prosto w oczy. Widzę, że Monika cierpi. Gdy ona cierpi to ja też.
- Nie płacz Monika. Proszę Cię nie placz.
-Jak mam nie płakać? Jak ty to sobie wyobrażasz. Moi rodzice raczej osoby które się pod nich podszywały, które kochałam po prostu nie mieli odwagi mi powiedzieć tego osobiście, zrobili to przez telefon i wyjechali. Mogli mi powiedzieć jak miałam 12 lat zrozumiałabym a nie teraz mogli to zrobić wcześniej. Nienawidze ich za to że mi nie powiedzieli i za to że teraz mnie zostawili. Ja już nie mam rodziny.
- Jak to nie masz a Patrycja i Nel?
-One są prawdziwymi córkami Demi i Wiktora. Tylko ja jestem inna. Harry ja nie wiem co ja mam robić. Nie mam już nikogo. Nie mam po co żyć.
-Nie mów tak, rozumiesz masz tak nie mówić!! Masz po co żyć!! To że Nel i Patrycja nie są twoimi siostrami to nie znaczy że się nie kochacie. Tak samo jest ze mną. Nie mam brata ani jednego. Ale Zayn,Niall,Louis i Liam są dla mnie jak bracia kocham ich i nigdy nie przestanę, rozumiesz? Monika ja zawsze będę przy tobie. W twoje gorsze jak i lepsze dni. Gdy będziesz chora jak i zdrowa. DO końca moich dni będę z tobą, bo Cię Kocham i nigdy nie przestanę.
-To jest tekst z przysięgi małżeńskiej. Harry ja też zawsze będę przy tobie. Dziękuję ci za wszystko. Za to że teraz tu jesteś ze mną i że mnie nie opuściłeś jak zobaczyłeś że się popłakałam. Za to że teraz w tej trudnej dla mnie sytuacji jesteś ze mną. Kocham Cię.
Wtedy nasze usta się złączyły. Nasze języki zaczęły tańczyć Tango. Nie mogłem się od niej oderwać. Kocham ją i nie chcę zostawić jej ani na sekundę.
-Chodźmy do mnie. Jesteś zmęczona. Położymy się i pójdziemy spać.
Poszliśmy do nas a tam spotkał nas zły widok......................................................
________________________________________________________________________
I jak?
środa, 27 czerwca 2012
piątek, 22 czerwca 2012
Uwaga, Uwaga, zaraz koniec
Uwaga,Uwaga ważna info dla kogoś kto czyta.
Chcę wiedzieć czy ktoś do tej pory czyta. Jest tu taki ktoś? Jeżeli tak proszę zostaw komentarz. W wakacje bd nad morzem więc nie bd dodawać rozdziałów. Wyjeżdżam 29.06.2012. Ile chcecie rozdziałów to tamtego dnia. Mam nadzieję że jak mnie nie będzie nie zapomnicie o moim bloku.
Pozdrawiam Stylesowa :*
wtorek, 19 czerwca 2012
Rozdział 7
(oczami Moniki)
Już jestem gotowa na randkę. Oto moja sukienka :
A do niej delikatny makijaż,
-Chodźmy.
Harry zabrał mnie do najlepszej restauracji w Londynie. Usiedliśmy i dostaliśmy karty. Zamówiliśmy spaghetti. Zjedliśmy. Było bardzo dobre. Zamówiliśmy najlepsze wino, znaczy Harry zamówił, bo on zna się na rzeczy.
-Pyszne wino. Widać znasz się na rzeczy.
-Mój wujek prowadził restaurację i nauczył mnie jak wybrać najlepsze wino. - wyjaśnił Harry.
Gdy wypiliśmy wino Harry powiedział :
- Mam dla ciebie niespodziankę.
-A co to?
-Jak ci powiem to już nie będzie niespodzianki. - powiedział z łobuzerskim uśmiechem
Harry zawołał kelnera i zapłacił za naszą kolację. Prawdziwy dżentelmen. Wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy
-Czy dowiem się gdzie mnie porywasz?
-Zobaczysz. Nie bój się, nie zrobię ci krzywdy.
-Nie boję się. Ufam Cie - gdy to powiedziałam Harry obdarował mnie jednym z jego najpiękniejszych uśmiechów. Poczułam motylki w brzuchu.
Harry zatrzymał się przed jakimś lasem. Byłam zdziwiona gdzie mnie zawozi.
- To już tu?
-Nie. Jeszcze nie dojechaliśmy na miejsce. Teraz będziemy musieli kawałek przejść ale zanim to zrobimy musze zawiązać Ci oczy opaską.
-Skoro musisz. Ale daleko idziemy?
-No blisko to nie jest, ale nie ąż tak daleko, czemu pytasz? Jesteś zmęczona?
-Nie, tylko w tych 7 centymetrowych szpilkach nie ujdę daleko.
-Nie pomyślałem o tym - powiedział zmartwiony Harry. ZRobiło mi się go szkoda tak się postarał.
-Nie martw się. Ujdę w tych butach nawet kilometr, to nie jest dalej niż kilometr tak?
-Nie no coś ty to tylko kawałeczek.
-No to zawiązuj mi oczy i chodźmy.
-Ok ;)
Prowadził mnie za rękę. Z nim mogłabym iść na koniec świata.
-Jesteśmy na miejscu.
Harry ściągnął mi opaskę. Byliśmy na przepięknej łączce. Na środku jej stał mała chatka z drewna. Była przepiękna.
-Jak tu pięknie.
-Chciałbym ci coś pokazać, chodźmy.
Weszliśmy do tej cudownej chatki. Były tam 2 krzesła i gitara. Harry kazał mi usiąść na jednym. Tak zrobiłam. On usiadł na drugim, wziął gitarę i zagrał:
:
I've tried playing it cool
But when I'm looking at you
I can't ever be brave
Cause you make my heart race
Shot me out of the sky
You're my kryptonite
You keep making me weak
Yeah, frozen and can't breathe
Something’s gotta give now
Cause I’m dying just to make you see
That I need you here with me now
Cause you've got that one thing
Together:
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
Now I'm climbing the walls
But you don't notice at all
That I'm going out of my mind
All day and all night
Something’s gotta give now
Cause I'm dying just to know your name
And I need you here with me now
(Together: Cause you've got that one thing)
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
So get out, get out, get out of my mind
And come on, come into my life
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
:
You've got that one thing
Get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
So get out, get out, get out of my mind
And come on, come into my life
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
-Tą piosenke napisałem gdy pierwszy raz cię ujrzałem. Ona jest dla ciebie. Monika nie wiem co ty do mnie czujesz ale ja cię kocham. Pewnie myślisz że to za szybko ale po prostu mówię to co czuję.
-Harry ja nie wiem co mam powiedzieć.
-Powiedz to co czujesz.
-Kocham CIę.
Wtedy Harry mnie pocałował. Całowaliśmy się coraz bardziej namiętnie, wtedy usłyszałam mój telefon. To była moja mama, włączyłam na głośnomówiący, przez przypadek:
-Córeczko masz już 16 lat. Nie możemy cię dłużej okłamywać. Nie mamy z tatą odwagi żeby powiedzieć ci to osobiście. Wyjechaliśmy. Teraz będziesz pod opieką Nel. gdy tylko się urodziłaś zostałaś oddana do domu dziecka. Jak miałaś 2 miesiące adoptowaliśmy Cię. Moniko nawet jeśli nie jesteś naszą prawdziwą córką i tak bardzo cię kochamy. Nie zapominaj o tym. Kochamy Cię. Mama i Tata.
-Monika wszystko w porządku. - zapytał Harry.
Gdy Harry zobaczył że łzy spłynęły mi po policzku mocno mnie przytulił i powiedział że wszystko będzie dobrze.
_________________________________
WIem spieprzyłam końcówkę. Nie umiem pisać ;(
Już jestem gotowa na randkę. Oto moja sukienka :
A do niej delikatny makijaż,
-Chodźmy.
Harry zabrał mnie do najlepszej restauracji w Londynie. Usiedliśmy i dostaliśmy karty. Zamówiliśmy spaghetti. Zjedliśmy. Było bardzo dobre. Zamówiliśmy najlepsze wino, znaczy Harry zamówił, bo on zna się na rzeczy.
-Pyszne wino. Widać znasz się na rzeczy.
-Mój wujek prowadził restaurację i nauczył mnie jak wybrać najlepsze wino. - wyjaśnił Harry.
Gdy wypiliśmy wino Harry powiedział :
- Mam dla ciebie niespodziankę.
-A co to?
-Jak ci powiem to już nie będzie niespodzianki. - powiedział z łobuzerskim uśmiechem
Harry zawołał kelnera i zapłacił za naszą kolację. Prawdziwy dżentelmen. Wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy
-Czy dowiem się gdzie mnie porywasz?
-Zobaczysz. Nie bój się, nie zrobię ci krzywdy.
-Nie boję się. Ufam Cie - gdy to powiedziałam Harry obdarował mnie jednym z jego najpiękniejszych uśmiechów. Poczułam motylki w brzuchu.
Harry zatrzymał się przed jakimś lasem. Byłam zdziwiona gdzie mnie zawozi.
- To już tu?
-Nie. Jeszcze nie dojechaliśmy na miejsce. Teraz będziemy musieli kawałek przejść ale zanim to zrobimy musze zawiązać Ci oczy opaską.
-Skoro musisz. Ale daleko idziemy?
-No blisko to nie jest, ale nie ąż tak daleko, czemu pytasz? Jesteś zmęczona?
-Nie, tylko w tych 7 centymetrowych szpilkach nie ujdę daleko.
-Nie pomyślałem o tym - powiedział zmartwiony Harry. ZRobiło mi się go szkoda tak się postarał.
-Nie martw się. Ujdę w tych butach nawet kilometr, to nie jest dalej niż kilometr tak?
-Nie no coś ty to tylko kawałeczek.
-No to zawiązuj mi oczy i chodźmy.
-Ok ;)
Prowadził mnie za rękę. Z nim mogłabym iść na koniec świata.
-Jesteśmy na miejscu.
Harry ściągnął mi opaskę. Byliśmy na przepięknej łączce. Na środku jej stał mała chatka z drewna. Była przepiękna.
-Jak tu pięknie.
-Chciałbym ci coś pokazać, chodźmy.
Weszliśmy do tej cudownej chatki. Były tam 2 krzesła i gitara. Harry kazał mi usiąść na jednym. Tak zrobiłam. On usiadł na drugim, wziął gitarę i zagrał:
:
I've tried playing it cool
But when I'm looking at you
I can't ever be brave
Cause you make my heart race
Shot me out of the sky
You're my kryptonite
You keep making me weak
Yeah, frozen and can't breathe
Something’s gotta give now
Cause I’m dying just to make you see
That I need you here with me now
Cause you've got that one thing
Together:
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
Now I'm climbing the walls
But you don't notice at all
That I'm going out of my mind
All day and all night
Something’s gotta give now
Cause I'm dying just to know your name
And I need you here with me now
(Together: Cause you've got that one thing)
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
So get out, get out, get out of my mind
And come on, come into my life
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
:
You've got that one thing
Get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
So get out, get out, get out of my head
And fall into my arms instead
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
So get out, get out, get out of my mind
And come on, come into my life
I don't, I don't, don't know what it is
But I need that one thing
And you've got that one thing
-Tą piosenke napisałem gdy pierwszy raz cię ujrzałem. Ona jest dla ciebie. Monika nie wiem co ty do mnie czujesz ale ja cię kocham. Pewnie myślisz że to za szybko ale po prostu mówię to co czuję.
-Harry ja nie wiem co mam powiedzieć.
-Powiedz to co czujesz.
-Kocham CIę.
Wtedy Harry mnie pocałował. Całowaliśmy się coraz bardziej namiętnie, wtedy usłyszałam mój telefon. To była moja mama, włączyłam na głośnomówiący, przez przypadek:
-Córeczko masz już 16 lat. Nie możemy cię dłużej okłamywać. Nie mamy z tatą odwagi żeby powiedzieć ci to osobiście. Wyjechaliśmy. Teraz będziesz pod opieką Nel. gdy tylko się urodziłaś zostałaś oddana do domu dziecka. Jak miałaś 2 miesiące adoptowaliśmy Cię. Moniko nawet jeśli nie jesteś naszą prawdziwą córką i tak bardzo cię kochamy. Nie zapominaj o tym. Kochamy Cię. Mama i Tata.
-Monika wszystko w porządku. - zapytał Harry.
Gdy Harry zobaczył że łzy spłynęły mi po policzku mocno mnie przytulił i powiedział że wszystko będzie dobrze.
_________________________________
WIem spieprzyłam końcówkę. Nie umiem pisać ;(
Subskrybuj:
Posty (Atom)